Page Title

25.05.09
De film Das weisse Band van de Oostenrijkse regisseur Michael Haneke heeft vandaag op het filmfestival van Cannes de Gouden Palm gewonnen.

Beste acteur werd de Duitser Christoph Waltz, die als zijige SS’er Hans Landa elke scène steelt in Quentin Tarantino’s Inglourious Basterds. Charlotte Gainsbourg werd gekozen tot beste actrice voor haar rol van hysterisch rouwende, heksachtige vrouw in Lars von Triers Antichrist.

Hoewel het bijna beledigend is voor de 67-jarige shockmeester Haneke, gold Das Weisse Band op deze ruige 62ste editie van het filmfestival van Cannes bijna als een veilige keuze. De misantroop gaf na afloop met enige moeite toe dat hij er blij mee was. „Mijn vrouw vraagt me soms een heel vrouwelijke vraag: ben je gelukkig? Dat is moeilijk te zeggen, want geluk is zeldzaam, maar dit is een moment dat ik gelukkig ben, denk ik.”

Geluk is niet weggelegd voor de miserabele karakters van zijn in haarscherp zwart-wit gefilmde Das Weisse Band, dat zich afspeelt in een protestants dorp anno 1913. De notabelen – dokter, dominee, baron – dwingen een verkrampte burgerorde af. De jeugd - straks in de loopgraven, nazi’s van de toekomst - zet daar alvast de eigen orde tegenover.

De Grand Prix, de informele tweede prijs, ging naar Un Prophète, een gevangenisdrama van Jacques Audiard over de 19-jarige Malik die opklimt in de gevangenishiërarchie.

De juryprijs, ofwel derde prijs, wordt gedeeld door Fish Tank en Thirst. Fish Tank is een Brits sociaal drama van het talent Andrea Arnold over een 15-jarige meisje uit een woonkazerne dat zich voelt aangetrokken tot de vriend van haar hard feestende moeder. In Thirst, een uitzinnige, ongedisciplineerde film van de Koreaan Park Chan-Wook, bevrijdt een door schuld geplaagde vampierpriester een assepoester van haar vervelende gezin.

Het beste scenario was voor de Chinese film Spring Fever van Lou Ye. De 86-jarige Franse veteraan Alain Resnais, dit jaar in competitie met Les Herbes Folles, kreeg een bijzondere oeuvreprijs.

De grootste verrassing was de Gouden Palm voor regie voor de Filippijn Brillante Mendoza voor Kinatay (slachtpartij): de film die bijna iedereen haatte.

In Kinatay ontdekt de aardige, maar straatarme aspirant-agent Peping, tevens lid van een drugsbende in uniform, de harde kant van zijn werk: collega’s assisteren bij het ontvoeren, mishandelen, verkrachten, vermoorden en in stukken hakken van prostituee Madonna.

Mendoza, een lieveling van Cannes, zet de rauwe stadsjungle van Manila met steeds primitievere stijlmiddelen neer: onderbelicht, schimmig, heel erg echt. Neonreclames en T-shirts leveren quasinaïef commentaar: „Je onschuld kun je maar één keer verliezen.”

Bron: NRC