Page Title

Jim Jarmusch (1953) geldt als één van de meest toonaangevende onafhankelijke filmmakers ter wereld. Begin jaren tachtig werd hij al snel één van de grote namen in filmhuizen met een sobere stijl, droge humor, melancholie en lichte ironie, vaak in zwart-wit gefilmd. In zijn eerste films liet hij outsiders commentaar leveren op de Amerikaanse helden als Elvis Presley. Ook liet hij regelmatig muzikanten in zijn films spelen, zoals John Lurie, Tom Waits, Joe Strummer, Screaming Jay Hawkins, Iggy Pop en The White Stripes.

Jarmusch bleef altijd onafhankelijk - al vindt hij het belachelijk als hij 'de godfather van de onafhankelijke film' wordt genoemd. 'Dat is alsof je alleen maar kijkt naar een kleine golf in een enorme oceaan.'

In 1984 schreef, regisseerde en produceerde Jarmusch de film 'Stranger than Paradise´, die hij had afgeleid van zijn eindexamenfilm 'The New World´. Hierin schetst hij een beeld van de pop- en trashcultuur van Amerika, gezien door de ogen van een buitenlander. Dit gegeven zou een handelsmerk worden voor Jarmusch.

Voor ‘Stranger Than Paradise’ - een minimalistische roadmovie over de doelloze zwerftocht van drie mensen die merken dat het elders eigenlijk net zo saai is als thuis – ontving Jarmusch in Cannes een Camera D´Or als Beste Nieuwe Regisseur.

Tussen de bedrijven door is Jarmusch af en toe als acteur te zien in kleine bijrolletjes. Met zijn witte haardos is hij dan ook een herkenbare en bijzondere verschijning.