
Wat film maken betreft beschouwen de gebroeders Taviani – Paolo en Vittorio – zich als samen één. Ze braken in 1977 echt door met de film Padre Padrone. Voor deze film ontvingen zij op het filmfestival in Cannes een Palme d’Or.
De films van de gebroeders Taviani uit de jaren zestig en zeventig – I fuorilegge del matrimonio (1964), I sovversivi (1967), Sotto il segno dello scorpione (1969) en San Michele avevo un gallo (1971) – hebben een sterk politiek karakter. In latere films, zoals Fiorile, zijn er minder ideologieën die de broers aanhangen. Wel is er steeds de hoop dat het ooit beter zal gaan met de kwijnende Italiaanse filmindustrie.
De bekendste film van de Taviani’s is waarschijnlijk Kaos (1984). Deze film speelt zich af in een onherbergzaam gebied waar mens en natuur het met elkaar uitvechten. Kaos is gebaseerd op een verzameling korte verhalen van de Italiaanse schrijver Luigi Pirandello, die net als de Taviani's een grote voorliefde had voor alles wat zich op de rand van het absurdistische bevindt. In feite is Kaos één lang Siciliaans gedicht.
De Taviani’s zijn echte landschapsfilmers. De betovering van de natuur krijgt bovendien vaak een bovennatuurlijk vervolg. Magisch realisme, zo zou je het kunnen noemen. In Padre Padrone praten de schapen, op de goudschat die de Fransen in Fiorile met zich meedragen, rust een vloek en in La notte di San Lorenzo hopen de partizanen dat vallende sterren hun wensen vervullen.