Page Title

Ludwig van Beethoven werd in 1770 geboren in Bonn. Zijn jeugd werd behoorlijk verpest door vruchteloze en strenge pogingen van zijn vader om van hem een wonderkind te maken. Deze gebrekkige muzieklessen werden gelukkig aangevuld door die van bevoegdere collega's, zoals Tobias Pfeifer en hoforganist Gottlob Neefe. Hierdoor kan hij als zevenjarige zijn eerste optreden als pianist vieren, kent hij op elfjarige leeftijd Bachs 'Das wohltemperierte Klavier' van buiten, en kan hij een jaar later Neefe als hoforganist vervangen. In 1792 gaat Beethoven in Wenen studeren bij Haydn. Beethoven bouwde snel een reputatie op als uitzonderlijk getalenteerd componist.

Vanaf ongeveer 1800 begint Beethoven te leiden aan een steeds teoenemende doofheid, wat er in 1819 toe leidde dat hij volledig doof was. In zijn werk kan men de overgang ontdekken van de klassieke periode naar de romantiek, wat al aangeeft in welke mate zijn composities vernieuwend waren. Dit was ook de oorzaak van een onder ongeluk in zijn leven: zijn progressieve composities werden minder en minder begrepen. Hij stierf op 26 maart 1827 in Wenen.

Het past eigenlijk niet om zijn oevre samen te willen vatten in enkele stukken, maar Ludwig von Beethoven staat vooral bekend om de volgende stukken: de derde symfonie oftewel Eroica, de vijfde symfonie of Noodlotssymfonie; de zesde of Pastorale Symfonie, de Ode an die Freude, het Tiende strijkkwartet oftewel het Harpkwartet, Pianosonate de Pathéthique, de Mondscheinsonate en ook vocaal werk als de Missa Solemnis.