Page Title

Tijdens de opnamen voor zijn tweede cd liep Jeff Buckley - de Amerikaanse singer/songwriter/rockster (zoon van de ook al zo jong gestorven Tim) met het bereik van vijf octaven die met zijn eerste cd zo vreselijk veel lof en bewondering onder zowel critici als collega's als Jimmy Page en Bob Dylan had geoogst - op 29 mei 1997 de Mississippi in. Hij ging een stukje zwemmen, maar keerde nooit meer terug. 

De wereld was geschokt en is dat eigenlijk nog steeds. Zo blijkt uit de massale concerten overal ter wereld die eind mei en juni worden gegeven. Op de officiële site staat een heel overzicht. De magie van Jeff Buckley is lastig te verklaren. Hij heeft tenslotte bij leven maar een plaat uitgebracht en niemand weet hoe hij zich verder had ontwikkeld. Maar dat debuut 'Grace' uit 1994 was zo'n ongekend magistraal debuut, dat we wel mogen stellen dat het label 'veelbelovende toekomst' wel erg karig zou zijn geweest. 
Na zijn dood kwam alsnog Sketches for my sweetheart the drunk uit, de plaat waaraan hij werkte. Maar of hij het allemaal zo bedoeld heeft, we zullen het nooit zeker weten. Wat we wel zeker weten is dat luisteren naar 'Grace' een behoorlijk intense ervaring blijft en dat deze plaat helemaal is zoals Buckley had gehoopt,  zoals blijkt uit de in 2003 gemaakte making of die Cultura uitzendt.


En zet u zo uw vraagtekens bij de invloed van Buckley op de popmuziek, check dan de overtuigende hoeveelheid eerbetonen en covers op de aan Buckley gewijde Wikipedia-pagina.