
De Colombiaanse schrijver Gabriel Garcia Marquez wordt dit jaar 80!
Met zijn roman Honderd jaar eenzaamheid uit 1967 vestigde hij zijn naam als een auteur van wereldformaat. Die status werd in 1982 bevestigd middels de toekenning van de Nobelprijs voor de literatuur.
Gabriel Garcia Marquez is geboren op 6 maart 1928... of 1927 - daarover bestaat tot op de dag van vandaag geen zekerheid - in het plaatsje Aracataca aan de Colombiaanse kust.
Opgroeiend bij zijn grootouders zou dat van doorslaggevende betekenis blijken te zijn voor het schrijven van Cien años de soledad. Macondo, het mythische dorp waar Honderd jaar eenzaamheid zich voornamelijk afspeelt, is getekend naar Aracataca. En ook de personages zijn ontleent aan de herinneringen die de kleine Marquez had aan de bewoners van het dorp. In de documentaire Terug naar Macondo worden enkelen van hen zelfs opgezocht.
Marquez gaat politieke wetenschappen studeren in Bogotá. Hij maakt de studie niet af; hij komt tot het besef dat hij schrijver worden wil.
Hij werkt vervolgens voor verschillende kranten. Door zijn kritische stukken ten aanzien van overheidspropaganda wordt hij door zijn krant overgeplaatst naar Europa. In 1958 keert hij terug naar Latijns Amerika, trouwt met Mercedes Barcha en vertrekt niet lang daarna naar Cuba om de revolutie van Castro te verslaan. Er groeit een levenslange vriendschap met de dictator uit voort.
Naast zijn romans en novellen schrijft Marquez ook essays en andere journalistieke stukken en reportages die gebundeld verschijnen als journalistiek proza.
In 2002 verschijnt het eerste deel van zijn autobiografie. In 2004 publiceert hij vooralsnog zijn laatste roman Herinnering aan mijn droeve hoeren.
Gabriel Garcia Marquez wordt in de oude wereld tot de magisch realisten gerekend. Maar zoals in de documentaire naar voren komt, is de wereld die Marquez zijn lezers voorschotelt, dagelijkse realiteit voor de mensen in Latijns Amerika.